Wat is een ion? definitie:

een ion (oude gr. ion = dwalen) is een elektrisch geladen atoom of molecuul. Kortom, men onderscheidt twee soorten ionen. De positief geladen ionen worden kationen genoemd, de negatief geladen ionen worden anionen genoemd. Of een ion een anion of een kation is, bepaalt de verhouding tussen elektronen en protonen.
Als een atoom meer elektronen heeft dan protonen, dan is er een Overschot aan elektronen eerder, en het ion is negatief geladen. Als een atoom minder elektronen heeft dan protonen, dan is er een elektronendeficiëntie ervoor en het ion is positief geladen. Als het aantal elektronen samenvalt met het aantal protonen, is het atoom neutraal geladen en per definitie niet langer een ion.
Uit een ongeladen atoom kan een ion worden gevormd door de absorptie of afgifte van ten minste één elektron. De elektronenopname leidt, zoals reeds vermeld, tot het teveel aan elektronen (vandaar negatieve lading, dwz anion), en de elektronendonatie leidt tot het elektronentekort (vandaar positieve lading, dus kation).
De ionische lading van een atoom of molecuul wordt meestal weergegeven als een klein, rechts superscriptnummer. Als er slechts een eenvoudige overmaat elektronen of een elektronentekort is, ziet men af ​​van het aantal en vertegenwoordigt alleen het ladingsteken.

Overzicht van enkele veel voorkomende ionen uit scheikunde lessen:

kationenanionen
Calcium (ca.2+)Chloride (Cl-)
IJzer (Fe3+)Fluoride (F.-)
Kalium (K.+)Hydroxide (OH-)
Koper (Cu2+)Jodide (I.-)
Magnesium (Mg2+)
Natrium (Na+)